انتخاب قانون حاکم بر ماهیت دعوی توسط داوران

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

بخشی از متن انتخاب قانون حاکم بر ماهیت دعوی توسط داوران :

دید کلی :
هدف از این پایان نامه انتخاب قانون حاکم بر ماهیت دعوی توسط داوران مورد بررسی قرار می گیرد


توضیحات کامل :

دانلود پایان نامه رشته حقوق

انتخاب قانون حاکم بر ماهیت دعوی توسط طرفین داوران

 

 

 

 

چکیده

در قراردادهای تجاری میان دولتها, سازمانها و شرکتهای دولتی معمولاً پیشنهاد حاکمیت قانون ملی یک طرف بر روابط تجاری آنان با مخالفت جدی طرف دیگر مواجه می‌گردد. داورها می‌توانند در نبود انتخاب صریح قانون حاکم رفتار آنان را به روش منفی تعبیر و مخالفت با اعمال قانون ملی طرفین به حساب آورند. زیرا از نبود انتخاب صریح بر می‌آید که نتوانستند توافق کنند که روابط تجاری آنها تابع قانون ملی طرف دیگر باشد. بنابراین هیات داوری از این سکوت به طور ضمنی گزینه منفی قانون حاکم را استنباط می‌کند.[1]

در قراردادهایی که دولت یا موسسات, شرکت ها و سازمانهای دولتی طرف آن هستند قویاً توصیه می‌شود که در چنین موارد طرفین در قرارداد ذکر نمایند که:

هیچ یک از طرفین حاکمیت قانون ملی طرف دیگر را نپذیرفته اند.

در این صورت هیات داوری بدون توجه به قانون ملی طرفین به دنبال قانون بی طرف یا اصول کلی حقوقی, حقوق تجارت بین الملل و عرف و عادت تجاری می‌رود.

در مذاکرات وقتی طرفین در انتخاب قانون حاکم به توافق نمی‌رسند, فرصتها را صرف مذاکره در امور و شرایطی می‌کنند که امکان حصول توافق وجود دارد. مخصوصاً در قراردادهایی که دولت یا زیر مجموعه‌های دولتی طرف آن می‌باشند, از قانون حاکم به دلیل وجود واکنش منفی گفتگو نمی‌شود. زیرا قبول قانون ملی طرفین را با حاکمیت دولت ناسازگار می‌دانند, و میل ندارند خود را تابع قانون ملی خارجی قرار دهند.[2]

لذا داورها هم نبایستی با به کارگیری قواعد حل تعارض بین المللی مثل به کارگیری ضوابط نزدیکترین ارتباط Closest Connection در کنوانسیون 1980 رم, قانون حاکم تعیین کنند. زیرا به کارگیری این ضابطه نهایتاً به تعیین قانون ملی یک طرف منتهی می‌شود که با قصد طرفین تعارض آشکار دارد. همچنین استفاده از ضوابط دیگر مثل مرکز ثقل قرارداد Center of Gravity و انجام بخش عمده تعهدات Characteristic Performance داورها را به سوی تعیین قانون ملی هدایت می‌کند که از همان ابتدا متعاقدین مخالف اعمال آن بوده‌اند.

مثال اول- پرونده 5953 آی سی سی[3]

در این پرونده داور منفرد به این نتیجه می‌رسد که هیچ یک از قوانین ملی طرفین برای حل منصفانه اختلاف در تحویل موضوع قرار داد (ذغال سنگ) مناسب نیست و نتیجه گرفت که نبود بندی راجع به انتخاب قانون حاکم در قرارداد- آن هم در وضعیتی که طرفین چندین ماه در مورد شرایط قرارداد مذاکره می‌کرده اند- اماره قوی نسبت به حذف آگاهانه قانون حاکم است. و به مفهوم عدم قبول قانون ملی طرف دیگر می‌باشد. می‌خواستند که قانون بین الملل یا مجموعه‌ای از عرف و عادت تجاری بین المللی بر اختلافات آنها حاکم شود.

دادگاه تجدید نظر پاریس ادعای والنسیا دایر بر حاکمیت قانون اسپانیا را مردود دانست. در استدلال دادگاه آمده است که طرفین قصد کنار گذاشتن قانون اسپانیا, آمریکا و انگلیس را داشتند. دادگاه نتیجه گرفت که, داور منفرد ملزم به اجرای قواعد حل تعارض در قوانین ملی نمی‌باشد. ولی می تواند به اصول کلی تعارض قوانین استناد کند. از این رو داور منفرد در زمانی که نمی‌شود قانون ملی خاص را بر اختلافات طرفین حاکم کرد می‌تواند قانون تجار  LexMercatoria به عنوان مجموعه‌ای از اصول و عرف وعادات بازرگانی بین المللی را به درستی بر اختلافات جاری نماید. این حکم در دادگاه عالی فرانسه نیز مورد تایید قرار گرفت. [4]

در همین زمینه پرونده‌های دیگری مانند پرونده شماره 3572 آی سی سی معروف به سفیر علیه شرکت ملی نفت ایران و پرونده تاپ کو علیه Calsiatic را که به تصمیم مشابهی منتج گردیده, می‌توان نام برد.

مثال دوم- پرونده 7375 آی سی سی رای 1996 نیروی هوایی ایران علیه شرکت وستینگهاوس (آمریکایی)

علیرغم اصرار خواهان مبنی بر حاکمیت قانون ایران و پا فشاری خوانده دایر بر اعمال قانون مریلند آمریکا دیوان داوری اعمال ضابطه Closest Connection نزدیکترین ارتباط را با اراده ضمنی طرفین مغایر دانست و اعلام کرد که بر اساس لوایح و دلایل و اظهارات شهود, خواهان (نیروی هوایی ایران) هرگز قصد قبول قانون ملی طرف دیگر را در زمان انعقاد قراردادها نداشته است. [5]

اظهارات شهود خوانده هم بر عدم قبول قانون ایران دلالت می‌کند. هیات داوری نتیجه می‌گیرد که شرط ضمنی گزینه منفی محقق می‌باشد. هیات داوری در نظر دارد با اعمال قاعده گزینه منفی ضمنی قانون حاکم را معین کند. علی‌ایحال در صورت عدم انتخاب قانون حاکم به وسیله طرفین این امر که داوران باید بر چه اساسی ماهیت دعوا را حل و فصل کنند اختلاف نظر وجود دارد:



[1]. همان, ص399.

[2]. همان, ص400.

[3]. Compania Valencia de Cementos Portland (spain) v. Primary Coal Inc. (USA)

[4]. احمدامیر معزی, داوری بین المللی در دعاوی بازرگانی, ص 401.

[5]. همان, 401.

 

 

 

انتخاب قانون حاکم بر ماهیت دعوی توسط داوران
فهرست مطالب

 

انتخاب قانون حاکم بر ماهیت دعوی توسط داوران                

مبحث اول- شرط ضمنی دال بر گزینه منفی نسبت به اعمال قانون ملی   

گفتار اول- حکومت قانون مقر داوری 

گفتار دوم- حکومت قانون دولت طرف قرارداد 

گفتار سوم- آزادی داور (اعمال مناسب‌ترین سیستم تعارض قوانین) 

گفتار چهارم- تجمیع سیستم‌های حل تعارض 

گفتار پنجم- اعمال اصول کلی تعارض قوانین 

گفتار ششم- انتخاب مستقیم حقوق ماهوی 

مبحث دوم- اعمال قواعد مشترک موجود در قوانین ملی

مبحث سوم- اعمال حقوق فراملی بازرگانی  

گفتار اول- تعریف 

گفتار دوم- مفاهیم 

گفتار سوم- عناصر 

الف) اصول کلی حقوقی                                                             

ب) رسوم و عرف‌های تجاری بین‌المللی 

ج) حقوق بین الملل عمومی 

گفتار چهارم- مقبولیت نظریه اعمال حقوق فراملی بازرگانی 

الف) انتقادات نقضی 

ب) انتقادات با ارائه راه حل جایگزین                                                

 

انتخاب قانون حاکم بر ماهیت دعوی توسط داوران
فهرست منابع 

 

 

 

 

 

 

لینک کمکی